Włókna papieru bazowego są ułożone albo w kierunku poprzecznym (CD), albo w kierunku maszynowym (MD). Obecnie w papiernictwie wykorzystuje się zazwyczaj orientację wzdłużną, przy czym kierunek wstęgi papieru jest kierunkiem poprzecznym, a kierunek długości papieru jest kierunkiem maszynowym (testy ściskania pierścienia są zwykle przeprowadzane w kierunku poprzecznym, tj. 12,7 mm równolegle do szerokości papieru i 152,4 mm równolegle do długości papieru). W produkcji pudełek kolorowych kierunek włókien powierzchni kolorowej powinien przecinać się z kierunkiem rowków papieru montażowego. Kierunki pionowe i poziome można zidentyfikować za pomocą następujących metod:
① Obserwacja wzrokowa: Większość włókien biegnie w kierunku wzdłużnym.
② Pociąć na małe kwadraty i zmoczyć: Kierunek osiowy naturalnego skrętu jest równoległy do kierunku wzdłużnego.
③ Sztywność dłoni: Najsztywniejszy kierunek wskazuje kierunek wzdłużny.
④ Podczas badania wytrzymałości na rozdarcie należy zwrócić uwagę na kierunek rozdarcia: kierunek rozdarcia powinien być równoległy do kierunku poprzecznego.
⑤ Kierunek o największej wytrzymałości na fałdy lub największej liczbie fałd wskazuje kierunek wzdłużny.